Wyznanie wiary

ani ducha ojca wszechmogącego, ani ducha matki, ani duchów zmarłych, ani zielonych ludzików, ani kosmitów na ziemi, lub innych zjaw, a uczucie ogarniającej wszystko osobowości pochodzi z projekcji stosunków między ludźmi na sfery spoza nich ( komentarz ).
Wierzę, że sens znajduje się między ludźmi, w twórczym wysiłku, lub estetyce, a nie w "zaświatach".
Poczucie sensu jest składnikiem ludzkiej kondycji, a odnoszenie go do innych gatunków, przyrody, gwiazd, etc. to nieporozumienie.

ani żadnych "ponownych narodzin", reinkarnacji, itp. a staroegipski pomysł wskrzeszenia wyraża żal po śmierci bliskich. Wierzę, że nie ma cudów, zjawisk nadprzyrodzonych, cudownych stworzeń świata, "niepokalanych poczęć", cudownego wpływu duchów, ani konstelacji gwiazd na losy ludzi, ani nie ma latających spodków.
Pojęciem duchów i cudów posługiwano się dawniej w próbach ujęcia przenośniami psychologii, a ludzie rozpowszechniający obecnie wiarę w duchy i cuda to szarlatani.

Wierzę, że człowiek, który przeżył sprawiedliwie swoje życie nie ma potrzeby je powtarzać, tym mniej "wiecznie". "Życie wieczne" to puste hasło oparte na nieznajomości ludzkiej natury.

a nie cudzym, a symbole tego faktu są wymienne.
Czczenie "pozaziemskiego" autorytetu to nie religia, lecz przyzwyczajenie do anachronicznej dziś organizacji społeczeństwa. Składanie hołdu obrazkom, mamrotanie zaklęć z innej epoki, robienie krzyżyków jako metoda automanipulacji sumieniem mają z religią niewiele wspólnego, a są wraz z innymi zabobonami jedynie jej ośmieszeniem. Wiele postaci historycznych (także twórców religii) nazwałoby je bałwochwalstwem, czyli przedkładaniem symboli nad treść, którą miały początkowo wyrażać. Bałwochwalstwo traktuje kategorie etyczne jak przedmioty, co daje świadectwo to tym jak historycznie rozwijał się ludzki system pojęciowy.

bo zaprzecza własnej odpowiedzialności i odczuciu własnego autentycznego sumienia, które jest zawsze ostateczną instancją etyki.
Kształowanie sumienia to nie manipulowanie nim, lecz szukanie zgodności między ludzką wrażliwością, a wiedzą. Moralność buduje się na prawdomówności a sumienie na szczerości z samym sobą. Tych cnót nie da się zastąpić żadnymi przykazaniami, rytuałami, ani żadną "religią".

"Handel" dobrym sumieniem przez rytuały jest niemoralny. Pochodzące z tzw. "religii" poczucie "wyższości moralnej" jest dowodem jej fałszu.

Uniesienia erotyczne są sprawą prywatną wykraczającą poza społeczne kryteria dobra i zła, a poddawanie ocenie moralnej instynktów i uczuć w miejsce postaw stawia ewolucję człowieka na głowie.

Sztuczne blokowanie potrzeb erotycznych może prowadzić do zboczeń seksualnych, a namawianie do tego innych jest podobnie niemoralne jak namowy w przeciwnym kierunku.

Nagabywanie do miłości to stręczycielstwo, a "przykazanie miłości" oddaje w prymitywnej formie językowej przykazanie szacunku i wrażliwości.

Zdrada małżeńska to nielojalność, lub kłamstwo uczuć, a nie uczucie do innej/innego.

a nie deklaratywna tendencyjność służąca do omijania zdrowego rozsądku. Brak przekonania (wiary) i zadawanie pytań służy dociekaniu prawdy, a posługiwanie się autorytetem w namowie do rezygnacji z naturalnego sceptycyzmu jest nadużyciem.
Wspomaganie uczuć deklaracjami i magicznymi symbolami jest słabością ludzkiego umysłu, a w nadmiarze samozaspakajania się może być oznaką choroby.

nawet jeśli są czynione w dobrej wierze, jak i podstawiania im zastępczych autorytetów (np. zamiast własnego ojca), oraz wszelkich innych praktyk prania mózgu, jak np. namawiania ich do powtarzania w kółko zdań, które nie w pełni rozumieją.
Dobre wychowanie łączy uczucia z rozumem, a indokrynacja rozrwa je.

lecz odwrotnie obciąża je.

Ukrzyżowanie oraz inne metody kaźni nie są ani przykładem do naśladownia ani nie wiążą się z miłością, a propagowanie podobnych skojarzenia to promowanie zboczeń. Śmierć na krzyżu nie jest szczytem ludzkiego cierpienia, o czym wie w Polsce wiele osób z doświadczeń własnej rodziny, czym jednak rzadko kto ma potrzebę się chwalić. Traktowanie winy jak przedmiot do "odkupowania" przy pomocy czyjejś krwi to nieporozumienie mające swoje korzenie w zarzynaniu zwierząt, jako metodzie pozbywania się wyrzutów sumienia, zbliżonej do zjadania mózgu wroga jako metodzie na zwiększenie własnego rozumu.

a wszystkie się nawzajem uzupełniają. Wiedza o starych rytuałach i skojarzeniach to najlepszy "wehikuł czasu", właściwy szacunek tradycji inicjuje poznanie, a fałszywy je ogranicza.

środkiem układu słonecznego jest słońce, a czas rodzajem autokorelacji. Ludzka psychika ukształtowała się na sawannie, jej nośnikiem jest mózg, a pojęcie duszy obecnie zdezaktualizowaną próbą ujęcia zjawiska psychiki.
Nauka definiowana poprzez metodologię obserwacji, logikę i społeczny dyskurs prowadzi do najrozsądniejszych wyobrażeń o świecie jakie obecnie znamy, a wiara (czyli przekonanie) nie jest rzetelnym dowodem istnienia.
Gdzie logika nie wystarcza do poznania tam mistyka też nic nie wskóra, a ta ostatnia jest jedynie rozpaczą i nadwyrężeniem systemu poznawczego.

w momencie zapłodnienia.
Wierzę, że ludzkość poradzi sobie z zagrożeniami jakie stwarza możliwość manipulacji procesami reprodukcji gatunku i będzie te manipulacje stosować dla wspólnej pomyślności.

Serce (staroegipski pomysł na siedzibę emocji) pasuje jako symbol do współczesnego świata nie bardziej niż znaki zodiaku. Pomyślniejszym symbolem człowieka i jego jedności z naturą niż krzyżyk jest kółko. -;) Kółko symbolizuje samoodniesienie, samoświadomość, powrót, związek z początkiem, a krzyżyk jest symbolem (cywilizacji) śmierci i końca.
Pochodzące z przedawnionej hierarchicznej struktury społecznej odwoływanie się do "Pana", budowanie moralności strasząc karą po śmierci, czczenie imienia Amen   (-hotepa ?), pochodzące z kultu biogini Maat dziesiecioro przykazań, etc. to echa kultury starożytnego Egiptu i tylko tak można je prawidłowo zrozumieć.

nawet jeśli czyni się to publicznie, a propagowanie ideologii podobnie jak reklama jest przestępstwem w takim stopniu, w jakim jest kłamliwe, np. sugerujące nieprawdziwe treści. Nie należy kłamać, nie tylko jak rządają tego chrześcijanie w "świadectwie o bliźnim, lecz w ogóle. Szczególnie nie należy okłamywać samego siebie, a troska o szczerość wobec siebie powinna być codziennym staraniem. Warunek prawdy i wrażliwości wobec drugiego to dwa przykazania, na kórych opierają się wszystkie inne. Kompromis lub handel "z Panem Bogiem" to tylko dowód niespójności światopoglądowej. Doktrynerstwo w działaniach publicznych odbiera tym działaniom sens.

a wygrywanie rzekomych interesów własnej grupy kosztem innej nie ma z tym nic wspólnego i jest (to ostatnie) dla współczesnego człowieka atawizmem zbrodniczego pochodzenia, a jego propagowanie jest przestępstwem.

a ich wzajemne rozrywanie prowadzi do nadużyć.
Wierzę, że bogacenie się kosztem innych jest niemoralne, nawet jeśli jest zgodne z prawem, choć pojęcia etyki nie wystarczają do oceny zjawisk gospodarczych.
Gromadzenie środków bez wizji czemu one mają służyć jest oznaką psychologicznej słabości, a nie siły.